Er zijn momenten dat je extra beseft dat de tijd écht snel gaat. Zo begon ruim 8 jaar geleden mijn boekavontuur. Ik had veel notities verzameld tijdens films kijken, vakanties en sporten. Dus het werd tijd om die bundeling van inspiratie te verwerken tot een boek. Na een jaar schrijven was het zover en bracht ik mijn boek uit.

Deze week heb ik het weer eens uit de kast gepakt en kwam ik dus tot het besef dat de tijd snel gaat. Vanwege het schrijfproces dat ruim 7 jaar geleden begon, en de persoonlijke en zakelijke ontwikkeling die ik heb doorgemaakt. Verder is de inhoud van sommige hoofdstukken gedateerd omdat (technologische) ontwikkelingen zich tegenwoordig razendsnel opvolgen.

En een van de belangrijkste personen in mijn leven, die het boek meerdere malen heeft tegen gelezen én die ik ook nadrukkelijk bedank in het dankwoord – mijn vader – is er helaas alweer bijna 5 jaar niet meer.

Maar het boek is voor mij ook tijdloos. De persoonlijke quote waar ik het boek mee start is nog steeds mijn levensmotto. Ook blijf ik continue op zoek naar nieuwe uitdagingen, ideeën en samenwerkingen. De honger naar persoonlijke ontwikkeling is ook nog niet gestild. En het hoofdstuk over het vieren van successen, die heb ik nadrukkelijk goed tot mij genomen. Want we leven tegenwoordig in zo’n ‘snelle’ wereld, dat we daar soms te makkelijk overheen stappen. Daar moeten we meer ruimte voor maken, want voor je het weet zijn we weer 8 jaar verder.

Dus het was grappig dat de Glenn van toen mij deze week onbewust (of misschien wel bewust) een spiegel heeft voorgehouden. “Great Scott!”.